De 22,5 is het product van Grahams twee absolute waarderingsplafonds voor de defensieve belegger: een koers/winstverhouding (K/W) van maximaal 15 en een koers/boekwaarde (K/B) van maximaal 1,5. Vermenigvuldigd geeft dat 15 × 1,5 = 22,5. Een aandeel dat exact op zijn Graham-getal noteert, zit op de grens van beide regels tegelijk. Elke veiligheidsmarge erbovenop trekt zowel de impliciete K/W als de impliciete K/B onder die plafonds. Graham koos voor K/W 15 en K/B 1,5 op basis van historische gemiddelde waarderingen van Amerikaanse aandelen in de periode 1900-1970; voor moderne Nederlandse waardebeleggers gelden ze nog steeds als bewuste conservatieve grenzen, niet als wetenschappelijk afgeleid optimum.

Het Graham-getal (√(22,5 × WPA × BWPA)) gaat uit van nulgroei en is bedoeld voor de defensieve belegger die op zoek is naar een conservatieve bovengrens voor activa-zware bedrijven. De Graham growth formula (V = WPA × (8,5 + 2g), later aangepast tot V = WPA × (8,5 + 2g) × 4,4 / Y waarbij Y de rente op AAA-obligaties is) houdt wél rekening met verwachte winstgroei g en is bedoeld voor de enterprising investor die groeiaandelen wil waarderen. Voor de meeste AEX-namen met immateriële activa is de growth formula bruikbaarder, maar ze vereist ook een betrouwbare groeischatting — iets waar Graham zelf sceptisch over was.

Op een deel ervan. Klassieke Graham-kandidaten zijn de Nederlandse banken (ING, ABN AMRO), verzekeraars (Aegon, NN Group), olie- en gasbedrijven (Shell) en industriële spelers met substantiële boekwaarde. Voor deze namen zijn WPA en BWPA goed afleidbaar uit de IFRS-jaarrekening. Het werkt slecht voor groeiaandelen met hoge immateriële activa zoals ASML, Adyen of Prosus: hun economische waarde zit in patenten, software en deelnemingen die de boekwaarde niet weerspiegelt, waardoor de formule deze bedrijven structureel als overgewaardeerd bestempelt terwijl ze juist sterke langetermijnbeleggingen kunnen zijn.

Drie tekortkomingen vallen het meest op. Ten eerste negeert de formule immateriële activa: merkwaarde, R&D, patenten en netwerkeffecten staan zelden volledig op de balans, wat asset-light bedrijven onterecht onaantrekkelijk maakt. Ten tweede houdt het Graham-getal geen rekening met groei: een bedrijf dat zijn winst met 10% per jaar laat stijgen verdient een hogere waardering dan een stagnerend bedrijf met dezelfde WPA. Ten derde breekt de formule wiskundig bij negatieve of nul-WPA: de wortel geeft dan geen reëel getal. Graham zag dat laatste juist als bevestiging — een verliesgevend bedrijf hoort sowieso niet thuis in een defensieve portefeuille — maar voor moderne sectoren zoals biotech of startups is dat geen werkbaar uitgangspunt.

Het Graham-getal is geen volledige schatting van de intrinsieke waarde maar een conservatieve bovengrens. Een echte intrinsieke waardering verdisconteert toekomstige vrije kasstromen (Discounted Cash Flow, DCF) en houdt rekening met groei, kapitaalkosten en risicoprofiel. Het Graham-getal abstraheert van dat alles en levert één getal op basis van twee historische cijfers (WPA en BWPA). In de praktijk wordt het Graham-getal vaak gebruikt als snelle eerste screening: aandelen die er ruim onder noteren komen op een shortlist voor diepere analyse via DCF, dividend discount model of een sectorvergelijking, terwijl aandelen die er ver boven noteren voor defensieve beleggers automatisch afvallen.

Graham noemde het concept 'margin of safety' het centrale idee van beleggen. Hij adviseerde om aandelen pas te kopen wanneer de beurskoers minstens een derde — ongeveer 33% — onder de berekende eerlijke waarde lag. Voor het Graham-getal betekent dit dat een aandeel met een Graham-getal van €60 pas echt interessant wordt rond een koers van €40 of lager. Warren Buffett, Grahams beroemdste leerling, hanteert vergelijkbare maar flexibelere maatstaven en accepteert soms een kleinere marge bij bedrijven van uitzonderlijke kwaliteit. Voor particuliere beleggers blijft Grahams 33%-regel een veilig vertrekpunt, omdat hij compenseert voor fouten in WPA-schattingen, balanskwaliteit en onverwachte macro-economische schokken.