Kelvin en Celsius hebben dezelfde graadgrootte: een toename van 1 K is gelijk aan een toename van 1 °C. Het verschil zit in het nulpunt: 0 K is het absolute nulpunt (−273,15 °C), terwijl 0 °C het vriespunt van water bij 1 atm is. De omrekening is een eenvoudige verschuiving: K = °C + 273,15 en °C = K − 273,15. Sinds de herziening van het SI-stelsel in 2019 door het BIPM wordt de kelvin gedefinieerd via een vaste waarde van de Boltzmann-constante (1,380649 × 10⁻²³ J/K).

Gebruik °C = (°F − 32) × 5/9 om van Fahrenheit naar Celsius om te rekenen, en °F = (°C × 9/5) + 32 voor de andere richting. De factor 9/5 ontstaat doordat 100 Celsius-graden tussen vriespunt en kookpunt overeenkomen met 180 Fahrenheit-graden. Voor een snelle schatting: verdubbel °C en tel er 30 bij op (20 °C ≈ 70 °F, exact 68 °F). Beide schalen vallen samen bij precies −40°.

Het RIVM en de NHG (Nederlands Huisartsen Genootschap) hanteren een normale lichaamstemperatuur tussen 36,5 °C en 37,5 °C, gemeten rectaal of in het oor. Een temperatuur tussen 37,5 en 38,0 °C wordt 'verhoging' genoemd; vanaf 38,0 °C is er sprake van koorts. Onder de 35,0 °C spreken we van onderkoeling (hypothermie). De vaak genoemde 'normale' waarde van 37,0 °C is een gemiddelde — de individuele basistemperatuur varieert per persoon, tijdstip van de dag en meetmethode (oksel ligt circa 0,5 °C lager dan rectaal).

Het KNMI definieert een landelijke hittegolf als een periode van minimaal vijf opeenvolgende dagen waarop in De Bilt de maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger is (zomerse dagen), waarvan minstens drie dagen 30,0 °C of hoger (tropische dagen). Een ijsdag is een dag waarop de maximumtemperatuur niet boven 0,0 °C uitkomt. Vorstdagen zijn dagen met een minimum onder 0,0 °C. De KNMI-normaalperiode 1991–2020 toont een gemiddelde jaartemperatuur in De Bilt van circa 10,5 °C, ongeveer 1 °C hoger dan de periode 1961–1990 vanwege klimaatverandering.

Kelvin begint bij het absolute nulpunt en heeft daardoor geen negatieve waarden. Veel natuurkundige wetten — de ideale gaswet (pV = nRT), de wet van Stefan-Boltzmann voor straling, en de meeste thermodynamische vergelijkingen — gaan uit van een absolute temperatuurschaal. Werken in Kelvin voorkomt fouten met negatieve getallen en houdt proportionele verhoudingen intuïtief: een verdubbeling van K betekent een verdubbeling van de thermische energie. Het BIPM en NIST hanteren Kelvin als SI-basiseenheid in alle wetenschappelijke publicaties.

Het absolute nulpunt is de theoretische ondergrens van temperatuur: 0 K, ofwel −273,15 °C of −459,67 °F. Bij deze temperatuur heeft een systeem de minimale mogelijke thermische energie. De derde hoofdwet van de thermodynamica stelt dat het absolute nulpunt willekeurig dicht benaderd kan worden, maar nooit in een eindig aantal stappen kan worden bereikt. Laboratoria zoals het NIST hebben temperaturen bereikt van nanokelvins (miljardsten van een graad boven nul) met behulp van laserkoeling van atomen.

Nederlandse recepten gebruiken Celsius, met standaardstappen van 10 °C: 150 °C (laag, voor meringues), 175–180 °C (matig, voor cake en koekjes), 200 °C (gemiddeld-hoog, voor brood), 220 °C (heet, voor pizza en bladerdeeg) en 240 °C (zeer heet, voor flatbreads). Bij heteluchtovens (de meest verkochte ovens in Nederland, NEN-keurmerken) trek je doorgaans 20 °C af van het boven/onder-recept, dus 180 °C boven/onder = 160 °C hetelucht. Het Voedingscentrum adviseert vlees en kip tot een kerntemperatuur van minimaal 75 °C te verhitten in verband met voedselveiligheid.