De formule werd door Benjamin Graham geïntroduceerd in de editie van 1962 van Security Analysis. Graham (1894-1976) was hoogleraar aan Columbia Business School en leermeester van Warren Buffett. Zijn boeken Security Analysis (1934, met David Dodd) en The Intelligent Investor (1949) leggen het fundament voor value investing en introduceerden de concepten intrinsieke waarde, veiligheidsmarge en Mr. Market. De oorspronkelijke formule V = EPS x (8,5 + 2g) ging uit van een AAA bedrijfsobligatierendement van circa 4,4%; later herzag Graham deze tot V = EPS x (8,5 + 2g) x 4,4 / Y om de waardering te corrigeren voor het actuele renteniveau.

Graham gebruikte het AAA bedrijfsobligatierendement als benchmark voor een vrijwel risicovrij alternatief rendement. Wanneer veilige obligaties veel opleveren, stijgt de alternatieve kost van aandelen en daalt de relatieve waardering. De 4,4 in de teller is het rendement dat Graham observeerde bij de oorspronkelijke kalibratie. Voor een Nederlandse belegger ligt het voor de hand om het rendement op AAA bedrijfsobligaties in de eurozone te gebruiken, of bij benadering het rendement op 10-jaars Nederlandse staatsobligaties (DSL) zoals gepubliceerd door De Nederlandsche Bank (DNB) en het Agentschap van de Generale Thesaurie.

Value investing zoekt naar aandelen die volgens fundamentele maatstaven (winst, boekwaarde, dividend, kasstroom) goedkoop zijn ten opzichte van hun intrinsieke waarde, met een buffer in de vorm van een veiligheidsmarge. Growth investing richt zich daarentegen op ondernemingen met snelle omzet- en winstgroei, ook als de waardering in klassieke maatstaven hoog oogt. De Graham formule sluit aan bij de value-benadering en zal hooggroei aandelen typisch als duur kenmerken, terwijl growth beleggers betogen dat toekomstige winsten de huidige hoge koers rechtvaardigen. In de praktijk combineren veel Nederlandse beleggers beide stijlen, bijvoorbeeld een kern van defensieve dividendaandelen aangevuld met een satellietpositie in groeibedrijven.

De formule werkt het beste voor ondernemingen met stabiele, voorspelbare winsten en een gematigde groei. Op de AEX past dit profiel relatief goed bij consumentenmerken zoals Heineken, Unilever en Ahold Delhaize. Voor cyclische bedrijven zoals Shell, ArcelorMittal of de financiële sector (ING, ABN AMRO) leidt sterke EPS-volatiliteit tot een onbetrouwbare uitkomst, en voor hooggroei technologie zoals ASML of Adyen blaast het 2g-component de waardering snel op. Gebruik de formule daarom als één van meerdere screeningsinstrumenten, niet als enige beslissingscriterium, en combineer met fundamentele analyse, dividendhistorie en risicospreiding.

De Graham formule berekent de intrinsieke bedrijfswaarde, niet de fiscale uitkomst voor een Nederlandse particuliere belegger. Aandelen in een gewone beleggingsrekening vallen onder Box 3 van de inkomstenbelasting, waarbij de Belastingdienst voorlopig een forfaitair rendement hanteert op het vermogen boven de heffingsvrije voet (in 2026 ongeveer EUR 57.000 per persoon, EUR 114.000 voor fiscale partners). Op dividend van Nederlandse vennootschappen wordt 15% dividendbelasting ingehouden, die particulieren in hun aangifte kunnen verrekenen. Reken een Graham-waardering daarom door naar netto verwacht rendement na Box 3 heffing en eventuele transactiekosten bij uw broker.

Gebruik een conservatief en verdedigbaar langetermijngroeipercentage voor de winst per aandeel, doorgaans gemeten over 5 tot 10 jaar. Mogelijke bronnen zijn consensus-analistenramingen (te raadplegen via uw broker of platformen zoals Bloomberg en Reuters), de eigen guidance van de onderneming in jaarverslagen, of de historische winstgroei. Neem in geval van twijfel de laagste van deze drie. Graham was kritisch op groeiaannames boven 15% en deze calculator hanteert een bovengrens van 50%. Als alleen een hoge groei de huidige koers rechtvaardigt, signaleert de formule dat het aandeel geprijsd is voor perfectie en weinig veiligheidsmarge biedt.

Nee. De Graham formule is een screenings- en sanity-check instrument dat in enkele seconden een ruwe inschatting geeft. Een discounted cash flow (DCF) model laat u omzet, marges, herinvesteringen en restwaarde apart modelleren en is veel geschikter voor serieuze positiebepaling. Gebruik Graham om snel ondergewaardeerde kandidaten te identificeren of om een DCF-uitkomst te toetsen, maar baseer geen grote allocatiebeslissingen op de Graham formule alleen. Combineer met dividendrendement, schuldratio's, return on equity en kwalitatieve oordelen over management en sector.