Standaard dobbelsteennotatie is NdS+M: gooi N dobbelstenen met elk S zijden, en tel modifier M op bij de som. Dus 3d6+2 betekent: gooi drie zesijdige dobbelstenen en tel 2 op bij de som. De modifier kan negatief zijn (bijv. 1d20-1 voor een aanvalsworp met -1 penalty). Met Type Dobbelsteen = d6, Aantal Dobbelstenen = 3 en Modifier = 2 geeft deze rekenmachine identieke resultaten. De notatie is wereldwijd standaard in RPG-systemen zoals D&D 5e, Pathfinder 2e, Call of Cthulhu, Warhammer en wargames als Warhammer 40k.

Hij gebruikt JavaScript's Math.random(), een pseudo-random number generator (PRNG). De uitkomsten zijn statistisch uniform en niet te onderscheiden van echt toeval voor spellen, klasdemonstraties en de meeste simulaties, maar ze zijn niet cryptografisch veilig. Voor toepassingen met hoge inzet (gokaudits onder toezicht van de Kansspelautoriteit, cryptografische sleutels, beveiligingstokens) moet een gecertificeerde true random source worden gebruikt, zoals random.org of een hardware RNG die voldoet aan NIST SP 800-90B. Voor een RPG-sessie, een schoolopdracht of een gezellig bordspel is Math.random() ruim voldoende.

In D&D 5e betekent 'advantage' dat je 2d20 gooit en de hoogste neemt; 'disadvantage' is 2d20, laagste nemen. Wiskundig schuift advantage de verwachte waarde van een d20-worp van 10,5 naar ongeveer 13,83 (een netto bonus van ~+3,3); disadvantage verlaagt het gemiddelde naar ongeveer 7,17. De kans op een natural 20 stijgt met advantage van 5% naar 9,75%; de kans op een natural 1 daalt navenant. In deze rekenmachine kun je advantage simuleren door 2 dobbelstenen van type d20 te gooien en handmatig de hoogste te kiezen uit de Individuele Worpen. Modifier voeg je daarna toe.

Niet in één worp met deze rekenmachine — het formulier gooit N dobbelstenen van één gekozen type. Voor gemengde pools zoals 1d8 + 2d6 (typisch voor een tweehands wapen plus sneak-attack-bonus in Pathfinder) gooi je twee aparte worpen en tel je de totalen handmatig op. De wiskunde is identiek: elke dobbelsteen levert zijn eigen onafhankelijke trekking, en verwachte waarden tellen lineair op. Verwachte waarde van 1d8 + 2d6 = 4,5 + 7 = 11,5. Voor complexe RPG-aanvallen met meerdere schadetypes is dit zelfs duidelijker omdat je elementaire schade (vuur, ijs) apart noteert.

Voor een enkele S-zijdige dobbelsteen is de verwachte waarde (S+1)/2 — dat is 3,5 voor een d6, 10,5 voor een d20, 50,5 voor een d100. Voor N dobbelstenen is de verwachte waarde N × (S+1)/2, plus eventuele modifier. Dus 3d6+2 heeft verwachte waarde 3 × 3,5 + 2 = 12,5. Het veld Maximum Mogelijk toont N × S + M, het absolute plafond. Deze formules komen direct uit de definitie van een discrete uniforme verdeling en zijn standaardstof in het VWO-vak wiskunde A en in de bachelor statistiek.

Elke dobbelsteen is onafhankelijk en uniform verdeeld, maar hun som is dat niet — de centrale limietstelling zegt dat de som van veel onafhankelijke trekkingen een normale (klokvormige) verdeling benadert. Bij 2d6 zijn er zes manieren om 7 te gooien maar slechts één manier om 2 of 12, dus 7 is zes keer zo waarschijnlijk. Hoe meer dobbelstenen je gooit, hoe smaller en symmetrischer de klok wordt. Bij 10d6 is de som vrijwel niet meer te onderscheiden van een normaalverdeling met gemiddelde 35 en standaarddeviatie ≈ 5,4 — een klassieke demonstratie van de centrale limietstelling in statistiekcolleges.

Een fysieke dobbelsteen kan onbalans hebben door productiefouten of slijtage. Een snelle test: gooi 100 keer en noteer hoe vaak elke zijde valt. Bij een eerlijke d6 verwacht je 100/6 ≈ 16,67 keer per zijde. Voor statistische zekerheid voer je een chi-kwadraat-toets uit (op te zoeken in elk Nederlands statistiekboek): tel (waargenomen − verwacht)² / verwacht over alle zijden en vergelijk met de kritieke waarde bij 5 vrijheidsgraden. Voor een serieuze test (zoals fabrikanten als GameScience of Chessex uitvoeren) zijn 1.000+ worpen nodig. Voor verdachte casino-dobbelstenen zweven ze in zout water — een eerlijke dobbelsteen rust niet stelselmatig op één zijde.

Een d100 (of percentieldobbelsteen) wordt traditioneel gegooid als twee d10's — één voor de tientallen, één voor de eenheden — wat een uniform resultaat van 1 tot 100 geeft. Fysieke pentagonale trapezoëders (Zocchihedron) bestaan maar zijn zeldzaam en notoir traag uitrollend. Deze rekenmachine simuleert een d100 direct met een uniforme trekking uit 1 tot 100, wat wiskundig identiek is aan de twee-d10-methode. De d100 wordt veel gebruikt in percentielsystemen zoals Call of Cthulhu, Warhammer Fantasy Roleplay en RuneQuest, waar vaardigheidstests draaien om 'gooi onder je vaardigheidswaarde op een d100'.